Home › Artikelen ›

Recent verrichtte de NZa een vervolgonderzoek naar het gebruik van Wlz-meerzorg binnen de gehandicaptenzorg. Hieruit blijkt dat het aantal cliënten met meerzorg over de periode 2019-2023 met 55% (naar 7.118) is gestegen terwijl de kosten met 66% (naar ruim € 533 mln.) toenamen. Gemiddeld bedroegen de meerzorgkosten in 2023 € 75.000 per cliënt waar dit in 2019 nog € 70.000 was. Vooral binnen het VG7 zorgprofiel is sprake van een forse groei.

De stijging hangt samen met zowel complexere zorgvragen als systeemfactoren op het snijvlak van Jeugdwet en de langdurige zorg. In het rapport deelt de NZa een aantal eerste inzichten:

• Uit gesprekken met veldpartijen blijkt dat jongeren met complexe problematiek vaak onvoldoende stabiele, gespecialiseerde jeugdzorg ontvangen. Gemeenten verstrekken doorgaans kortdurende indicaties en vaak is sprake van wisselende zorgverleners, wat de continuïteit van zorg belemmert.
• Bij de overgang naar de langdurige zorg wordt het ontwikkelperspectief geregeld te optimistisch ingeschat, waardoor jongeren soms te laat de juiste indicatie krijgen. Dit kan leiden tot verergering van gedragsproblemen, met snelle instroom in VG7 en een hoge inzet van meerzorg als gevolg.
• Opvallend is dat jongeren die meerzorg in combinatie met een VG7 zorgprofiel ontvangen, de meerzorg in het eerste jaar na instroom vrijwel nooit afbouwen. De verwachting bestond dat jongeren juist minder zorg nodig zouden hebben zodra hun situatie binnen de langdurige zorg zou stabiliseren. Voorlopige inzichten suggereren hiermee dat meerzorg in de praktijk een meer structureel karakter heeft dan verwacht.
• Daarnaast sluit de bekostiging van Jeugdwet en Wlz niet altijd goed op elkaar aan; in sommige gevallen lijkt meerzorg noodzakelijk om eerder beschikbare ondersteuning te compenseren.
• Tot slot blijkt dat veel jongeren formeel starten met een VG6‑zorgprofiel, omdat een compleet dossier of CEP‑formulier ontbreekt. Later volgt dan alsnog een aanvraag voor VG7 plus meerzorg.

Zoals bekend is per 2026 sprake van een differentiatie tussen VG7 en VG7 plus waarmee partijen verwachten dat het hogere basistarief voor VG7 plus een belangrijk deel van de meerzorg zal afvangen en reguleren. De gedachte is immers dat het VG7 plus tarief beter aansluit bij cliënten met een complexe en zwaardere zorgvraag.

Tegelijkertijd beantwoordt een hoger tarief sec niet alle uitdagingen rondom complexe zorgvragen. Naast kosten bestaan immers zorgen over de beschikbaarheid van deze zorg, ongeacht of ze uit een aparte meerzorgregeling of een hoger basistarief wordt bekostigd. De NZa geeft het veld daarom aanbevelingen mee waarbij ook een rol voor zorgorganisaties is weggelegd. Het gaat bijvoorbeeld om de volgende onderwerpen:

• Zorg voor stabiele, domeinoverstijgende begeleiding, met aandacht voor wonen, daginvulling en behandeling als één geheel.
• Investeer vroegtijdig in een compleet dossier en diagnostiek, zodat een passende Wlz‑indicatie tijdig kan worden gesteld.
• Hanteer een realistisch ontwikkelperspectief en betrek expertise tijdig bij complexe casuïstiek.
• Let op continuïteit in de overgang van de Jeugdwet naar de Wlz om escalatie van zorgzwaarte te voorkomen.

Deze ontwikkelingen binnen de meerzorg laten zien dat complexe zorgvragen niet vanzelf verdwijnen zodra cliënten instromen in de langdurige zorg. De stijgende kosten én de toenemende druk op capaciteit vragen om meer dan alleen een ander tarief: ze vragen om gezamenlijke regie, vroegtijdige expertise en domeinoverstijgende samenwerking. Hoe investeert u in tijdige diagnostiek, stabiele trajecten en continuïteit in de overgang van jeugd naar Wlz, zodat meerzorg niet het onbedoelde vangnet wordt voor systeemfouten die eerder in de keten ontstaan?

Naar aanleiding van dit artikel vragen? Neem contact op met onze adviseurs. Wij helpen je graag verder!

Terug naar overzicht