Home › Artikelen ›

Persoonlijke aansprakelijkheid van een bestuurder voor schulden van de B.V. zijn uitzondering. Maar het kan wel. Een recente uitspraak van het Hof Arnhem-Leeuwarden d.d. 17 februari 20261 bevestigt dat een bestuurder van een vennootschap persoonlijk aansprakelijk kan zijn voor schulden van de B.V.. 

In de kwestie die is beoordeeld door het Hof speelde het volgende. A heeft € 50.000 geleend aan Jobema B.V., waarvan B bestuurder was.  Nadat Jobema de geldlening had opgeëist heeft Jobema €35.000 aan haar bestuurder B overgemaakt en heeft daarnaast met haar bestuurder B een overeenkomst gesloten waarbij Jobema zich verplichtte haar haar activa aan B over te dragen. Na deze gebeurtenissen werd door Jobema geen omzet of andere inkomsten gegenereerd. Jobema verrichtte geen activiteiten meer. Betaling aan A blijft uit.   

A stelt dat Jobema haar verplichtingen jegens A door de handelwijze van B (als bestuurder van de vennootschap) niet kon nakomen en geen verhaal bood voor de als gevolg daarvan optredende schade. Volgens A is B daarom als bestuurder van Jobema persoonlijk aansprakelijk jegens A. 

Als uitgangspunt geldt dat het een bestuurder vrijstaat op grond van een eigen afweging te bepalen welke schuldeisers van de vennootschap zullen worden voldaan. Het staat een bestuurder van een vennootschap waarvan de activiteiten zijn beëindigd, zoals in dit geval, evenwel in beginsel niet vrij om schuldeisers die aan de vennootschap zijn gelieerd met voorrang boven andere schuldeisers te betalen, tenzij die betaling door bijzondere omstandigheden wordt gerechtvaardigd. Van dergelijke bijzondere omstandigheden is niet gebleken.  

Dat betekent dat het B niet vrijstond om Jobema wel zijn vordering (die overigens werd betwist door A) op Jobema te voldoen, en niet die van A . Het hof oordeelt dat B persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt omdat hij wist dat zijn handelen – het betalen van zijn vordering op Jobema – tot gevolg zou hebben dat Jobema haar verplichtingen jegens A niet zou nakomen en ook geen verhaal zou bieden voor de als gevolg daarvan optredende schade. 

Het hof heeft de schade van A bepaald door een vergelijking te maken tussen de werkelijke situatie en de hypothetische situatie zonder onrechtmatige daad van B. Het schadeveroorzakende feit is dat B, als bestuurder van Jobema, alle activa van Jobema aan zichzelf heeft overgedragen ter voldoening van zijn eigen vermeende, maar betwiste, vordering. Om welke activa het gaat en wat die waard waren is volgens het hof door B in het geheel niet onderbouwd. Dat die waarde beperkt was tot € 35.000, zoals B suggereert, blijkt uit niets en is door A tegengesproken door erop te wijzen dat het bedrijfspand voor meerdere tonnen is verkocht en hierop maar een kleine hypotheek rustte en dat ook de inventaris is verkocht. Het hof houdt het door A gestelde voor juist. Dat de waarde van de activa sowieso onvoldoende was om zowel de vordering van A als die van B volledig te kunnen voldoen, zoals B aanvoert, blijkt nergens uit: B heeft nagelaten om inzicht te verschaffen in de financiële gegevens van Jobema, terwijl die zich wel in zijn domein bevinden.  

Het hof stelt de schade als gevolg van het handelen van Jobema en B daarom gelijk aan de hoogte van de vordering van A. B wordt veroordeeld tot betaling van € 50.000 aan A. 

Naar aanleiding van dit artikel vragen? Neem contact op met onze adviseur. Wij helpen je graag verder!

Terug naar overzicht